Aandacht en impulsiviteit
Wanneer we het hebben over leer- en gedragsproblemen denken veel mensen direct aan ADD (Attention Deficit Disorder) en AD/HD (Attention Deficit/Hyperactivity Disorder). Deze aandoeningen worden geclassificeerd op basis van een aantal symptomen die in 3 grote categorieën kunnen worden ingedeeld: hyperactiviteit, impulsiviteit en aandachtsproblemen.
Verschillende onderzoeken, met name neurologisch onderzoek waarbij gebruik is gemaakt van functionele MRI, laten zien dat bij ADD, AD/HD en verwante stoornissen de rechterhersenhelft verminderd actief is. Dit geldt voor de frontale en pariëtale kwab, maar ook voor de dieper gelegen hersenstructuren zoals het limbisch systeem, het voorste deel van de cingulate cortex en de basale kernen.
Er zijn echter een aantal zaken die soortgelijk gedrag kunnen veroorzaken: een overdosis suiker werkt hyperactief gedrag in de hand. Recent onderzoek van de universiteit in Southampton (Engeland) laat zien dat ook inname van kunstmatige geur-, kleur- en smaakstoffen, net als conserveringsmiddelen, bijdraagt aan deze problematiek. Ook een tekort aan essentiële vetzuren (omega 3 en 6) lijkt van invloed te zijn.
Aandachtsproblematiek kan ook een gevolg zijn van moeilijkheden met het naar binnen brengen van de ogen (zie ook oogmotoriek). Immers als het moeilijk is om dichtbij te zien, en lezen dus moeilijk wordt, dan is de verleiding groot om iets anders te gaan doen. Het lijkt dan alsof het kind de aandacht er niet bij kan houden terwijl het probleem heel ergens anders ligt. Er zijn dus een aantal factoren die verantwoordelijk kunnen zijn voor “ADD of AD/HD” symptomen.
Wanneer de medische diagnose ADD of AD/HD is gesteld wordt aan veel kinderen methyfenidaat (bijv. Ritalin of Concerta) voorgeschreven. Deze medicatie is in een groot aantal gevallen effectief in de bestrijding van de symptomen. Echter, aangezien er zoveel factoren een rol kunnen spelen is het voorschrijven van medicatie geen oplossing maar slechts management van de symptomen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat recent onderzoek laat zien dat kinderen die na 1 jaar methylfenidaat gebruikt te hebben volledig terugvallen in hun oude patronen wanneer ze slechts een week gestopt zijn.
Om een lange termijnoplossing te bieden, zonder vervelende bijwerkingen, is het dan ook van groot belang om deze problematiek vanuit diverse invalshoeken te benaderen om zo tot een op maat gemaakt behandelplan of advies te kunnen komen. Gezien de huidige stand van het wetenschappelijk onderzoek lijkt het daarbij van belang om te kijken naar voeding, voedingssupplementen en het verbeteren van de functie van specifieke regio’s in het (rechter)brein.